Ο Χρήστος Αναγνωστόπουλος αποτελεί ένα από τα «βαριά χαρτιά» της παράταξης «Όραμα για την Αλλαγή στο Κορινθιακό Ποδόσφαιρο» και δηλώνει έτοιμος να συμβάλλει με όλες τις δυνάμεις του στην αλλαγή και την αναβάθμιση του ποδοσφαίρου της Κορινθίας.

Ο υποψήφιος με την παράταξη του Γιώργου Τριαντάφυλλου, Επίκουρος Καθηγητής Διοίκησης και Οργάνωσης Αθλητισμού, με μια μακροσκελή τοποθέτηση, αναφέρθηκε στην απόφαση του να ασχοληθεί με τα κοινά του Κορινθιακού ποδοσφαίρου και εξέφρασε τις θέσεις του για ένα καλύτερο μέλλον.

Για να συμβεί αυτό, στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη να ανανεωθεί σε πρόσωπα το Δ.Σ. της ΕΠΣ Κορινθίας και να λειτουργήσει στο μέλλον με διαφορετική προσέγγιση και καλύτερη οργάνωση. Ο Αναγνωστόπουλος έκανε λόγο για αλλαγή στο καταστατικό, με θεσμικό πλαίσιο που θα οριοθετεί την διάρκεια της θητείας μιας διοίκησης. Παράλληλα, ανέλυσε τις δεξιότητες που θα πρέπει να έχουν όσοι ασκούν διοίκηση και μίλησε για εξωστρέφεια, διαφάνεια και στρατηγικό σχέδιο προσαρμοσμένο στην υπάρχουσα οικονομική κατάσταση.

Αναλυτικά η τοποθέτηση του Αναγνωστόπουλου:

«Η πρόσφατη αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου περί αρχαιρεσιών των αθλητικών φορέων αλλά και η δημιουργία του Μητρώου αθλητικών σωματείων αποτελούν ίσως τις κορυφαίες μεταρρυθμίσεις στον χώρο του ελληνικού ερασιτεχνικού αθλητισμού. Τις γνωρίζω καλά. Από διαφορετικές σκοπιές και ρόλους ευθύνης.

Αναμένοντας την εναρμόνιση και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΕΠΟ) με το νέο θεσμικό πλαίσιο, και με αφορμή τις επικείμενες εκλογές στις εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες, αλλά και σε έναν μεγάλο αριθμό ποδοσφαιρικών ενώσεων (συμπεριλαμβανόμενης και της δικής μας Ένωσης (ΕΠΣΚ)), θα ήθελα να τοποθετηθώ στο επίκαιρο, λοιπόν, θέμα που αφορά στη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου (ΔΣ) ενός αθλητικού φορέα.

Από την ημέρα που γνωστοποίησα ότι θέτω τον εαυτό μου στη διάθεση της ποδοσφαιρικής κοινωνίας της Κορινθίας, υπήρξα αποδέκτης μεγάλου αριθμού ενθαρρυντικών προσωπικών μηνυμάτων (αλλά και ‘δημοσίως’ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης), τα οποία όμως είχαν (ή τουλάχιστον εγώ διέκρινα) έναν κοινό παρονομαστή: «Πού και με ποιους πας να μπλέξεις;».

Καταρχάς, θεωρώ το ερώτημα άστοχο και ασεβές. «Άστοχο» διότι η πεποίθησή μου είναι ότι έπρεπε να το κάνω τόσο από ηθική υποχρέωση όσο και από συνυπευθυνότητα για την παρούσα κατάσταση στο κορινθιακό ποδόσφαιρο. Ηθική υποχρέωση σίγουρα, μιας και το κορινθιακό ποδόσφαιρο υπήρξε το προσωπικό μου «ποδοσφαιρικό μέσο» για μια ακαδημαϊκή καριέρα. Συνυπεύθυνος, περισσότερο εάν δεν το έκανα. Ταυτόχρονα, όμως, όλοι όσοι έχουν «βγει μπροστά» και τα τελευταία χρόνια υπηρετούν ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ το ποδόσφαιρο στο νομό μας αξίζουν περισσότερο σεβασμό.

Ο κάθε Τσιχριτζής, Μαργέτης, Βράκας, Τριαντάφυλλος και αρκετοί άλλοι βρήκαν την όρεξη, δύναμη και σθένος, «άφησαν πίσω» επαγγελματικές υποχρεώσεις, για να ηγηθούν και να διοικήσουν έναν αθλητικό φορέα που έχει ως λόγο ύπαρξης τόσο την εποπτεία όσο και την ανάπτυξη του εν λόγω αθλήματος στο νομό μας. Με απλά λόγια, να συντονίσει και να κατευθύνει τα ποδοσφαιρικά σωματεία στα οποία συμμετέχουν τα παιδιά μας, τα ανίψια μας, τα παιδιά των φίλων μας, οι ίδιοι οι φίλοι μας.

Πράγματι, οι οικονομικές συνθήκες και οι δυνατότητες της ΕΠΣΚ αποτελούν τροχοπέδη για μεγαλεπήβολα σχέδια. Εντούτοις, θεωρώ ότι η ανανέωση του ΔΣ και μια διαφορετική προσέγγιση διοίκησης και οργάνωσης είναι απαραίτητη. Μελέτες, ωστόσο, έχουν αποδείξει ότι η μακροχρόνια παρουσία ενός μέλους στην ηγεσία ενός αθλητικού οργανισμού συχνά συναρτάται με αυξημένη πιθανότητα επανεκλογής, σπατάλη πόρων για «εξαγορά» υποστήριξης, αβεβαιότητα για την εκλογή νέων υποψηφίων, αναγνωρισιμότητα και υπέρμετρη ισχύ. Ενώ το νέο θεσμικό πλαίσιο προβλέπει όριο στον αριθμό θητειών στις ομοσπονδίες, αυτό δεν ισχύει για τις Ενώσεις. Η προσωπική μου θέση είναι ότι θα πρέπει.

Έγκειται λοιπόν στις διοικήσεις των ΕΠΣ να προβούν στην σχετική καταστατική αλλαγή, την οποία και θα επικυρώσει η Γενική Συνέλευση των σωματείων. Γνωρίζοντας ότι η διάρκεια της θητείας τους είναι περιορισμένη, τα μέλη ενός ΔΣ είναι πιο πιθανό να εστιάσουν σε πολιτικές που θα ωφελήσουν το σύνολο του οργανισμού και όχι συγκεκριμένες ομάδες συμφερόντων. Πράγματι, ο περιορισμός των θητειών μπορεί να αναχαιτίσει τη συγκέντρωση δύναμης σε κάποια μέλη και τη χρήση της ισχύος αυτής, προκειμένου να παραμείνουν στη θέση τους για μεγάλες περιόδους. Η ΕΠΣΚ θα πρέπει να αποτελέσει το παράδειγμα του αθλητικού φορέα που τον διέπουν οι αρχές χρηστής διακυβέρνησης. Είμαι διαθέσιμος να στηρίξω αυτή την προσπάθεια.

Σε πρόσφατες συζητήσεις που κάνω με γνώστες του κορινθιακού ποδοσφαίρου, χαρακτηρίζομαι υπέρμετρα ρομαντικός. Νομίζω ότι υπάρχει μια σύγχυση μεταξύ ρομαντισμού και οράματος. Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν καλά ότι είναι ο ρεαλισμός και ο πραγματισμός τα στοιχεία που με οδηγούν. Θεωρώ ότι αυτό που λείπει είναι ένα όραμα στη βάση του οποίου θα χαραχτεί ένα στρατηγικό σχέδιο. Ένα σχέδιο ρεαλιστικό που θα αφουγκράζεται τις υπάρχουσες (οικονομικές) συνθήκες.

Τα μέλη αθλητικών φορέων, όπως η ΕΠΣΚ, καλούνται να αντιμετωπίσουν σύνθετα προβλήματα και χρειάζονται γνώσεις και δεξιότητες, για να μπορούν να ανταποκριθούν στα παρακάτω:

• Να έχουν τη δυνατότητα να διαθέσουν χρόνο και να καταβάλουν προσπάθεια για το συμβούλιο.

• Να είναι ηθικά άτομα, επικοινωνιακά και αξιόπιστα ως προσωπικότητες.

• Να μπορούν να διατυπώσουν με σαφήνεια τις σκέψεις τους και το όραμα που έχουν για το άθλημα.

Επιπλέον, υπάρχει η προσδοκία από τα μέλη του συμβουλίου να συνδράμουν με συγκεκριμένες δεξιότητες και με την εμπειρία τους στα διοικητικά ζητήματα του οργανισμού.Ποιες είναι αυτές οι ικανότητες και δεξιότητες;

• Τεχνικές γνώσεις για το άθλημα.

• Ικανότητα ανάπτυξης στρατηγικής σκέψης.

• Δεξιότητες επικοινωνίας, διαπροσωπικών σχέσεων και ομαδικής εργασίας.

• Επιχειρηματικές δεξιότητες, όπως οικονομικά, μάρκετινγκ, διοίκηση, νομικά.

• Δυνατότητες ανάπτυξης συνεργασιών με οργανισμούς και πρόσωπα στην ευρύτερη Κορινθιακή κοινωνία.

• Ικανότητα προσέγγισης των ειδικών θεμάτων που αφορούν το γυναικείο ποδόσφαιρο.

Δεν θα πρέπει να λησμονούμε, επίσης, ότι τα μέλη ενός συμβουλίου θα πρέπει να αλληλοσυμπληρώνονται ως προς τα χαρακτηριστικά, τις γνώσεις και τις ικανότητες.

«Μα καλά, σοβαρά μιλάς; Που θα τους βρούμε αυτούς; Πάλι καλά που είμαστε και εμείς να το τρέξουμε!». Είναι αλήθεια ότι αθλητικοί οργανισμοί, όπως η ΕΠΣΚ, που στηρίζονται στις υπηρεσίες των εθελοντών/μελών συμβουλίων αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα προσέλκυσης και εύρεσης διαθέσιμων και ικανών εθελοντών. Η αποτελεσματική διακυβέρνηση των οργανισμών, όμως, είναι αλληλένδετη με δράσεις προσέλκυσης ταλαντούχων εθελοντών που συγκροτούν τη δεξαμενή του κάθε αθλητικού οργανισμού, από την οποία θα αναδειχθούν νέα μέλη, για «να κάνουν τη δουλειά».

Απαιτείται περισσότερη εξωστρέφεια, «ανοιχτότητα», διαφάνεια και στρατηγική σκέψη. Η δεξαμενή αξιόλογων νέων (ηλικιακά και όχι μόνον) παραγόντων είναι μεγάλη. Είναι το περιβάλλον που θα τούς επιτρέψει να «βγουν μπροστά». Ας το προσεγγίσουμε και από αυτήν την οπτική.

Εν κατακλείδι, αντίθετα με ό,τι υποστηρίζουν οι πολέμιοι της θεσμοθέτησης συγκεκριμένων θητειών στα συμβούλια, τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι η ανανέωσή τους αποτελεί μια πολύ σημαντική διαδικασία και συμβάλλει στη βελτίωση της διακυβέρνησης των οργανισμών. Παρότι πρόκειται για μια σύνθετη διαδικασία που απαιτεί προσεκτικό χειρισμό, οι αθλητικοί οργανισμοί πρέπει να επιδιώκουν την ανανέωση και την ορθή σύνθεση των συμβουλίων τους. Οι κριτικές που συνήθως κυριαρχούν στον διάλογο γύρω από τον εκσυγχρονισμό του μοντέλου διακυβέρνησης των αθλητικών οργανισμών δεν θα πρέπει να επισκιάζουν τα σημαντικά οφέλη από την ανανέωση του συμβουλίου».